nowe podejście do starego problemu: efekt wewnętrznego filtra typu I I II w fluorescencji

technika fluorescencji jest bardzo popularna i została wykorzystana w wielu dziedzinach badań. Jest prosty w swoich założeniach, ale nie bardzo łatwy w użyciu. Jednym z głównych problemów jest wewnętrzny efekt filtra (IF) I I II, który ma miejsce w kuwecie. Jeśli typ I jest obecny na stałe, ale jeśli typ II występuje tylko wtedy, gdy widma absorpcji i fluorescencji nakładają się na siebie. Aby uniknąć przypadku typu I, chłonność w kuwecie powinna być mniejsza niż 0,05, co jest jednak bardzo trudne do uzyskania w wielu eksperymentach. W pracy tej proponujemy nową metodę rozwiązania tych problemów w przypadku fluorymetru Cary Eclipse, posiadającego poziomo zorientowane szczeliny, opartą na starych równaniach opracowanych w połowie ubiegłego wieku. Metodę tę można zastosować do innych instrumentów, nawet tych z pionowo zorientowanymi belkami, ponieważ udostępniamy skrypty napisane w środowisku MATLAB i GRAMS / AI. Obliczenia w naszej metodzie umożliwiają określenie parametrów geometrii wiązki w kuwecie, co jest niezbędne do uzyskania prawidłowego kształtu i natężenia fluorescencji widm emisji i wzbudzenia. Taka specyficzna zależność intensywności fluorescencji od absorbancji może w wielu przypadkach stwarzać możliwości określenia wydajności kwantowej (QY) przy użyciu zboczy linii prostych, co wykazano przy użyciu roztworów tryptofanu (Trp), tyrozyny (Tyr) i Rodaminy B (RhB). Na przykład, zakładając, że QY=0,14 dla Tyr, QY wyznaczone dla RhB osiągnęło QY=0,71±0.05, chociaż pomiar dla Tyr i RhB był wykonywany w zupełnie innym zakresie spektralnym.